Proof Bakery

Veel prachtige mensen leven in Gods schepping. Gelukkig maar. Wat een voorrecht om te ontdekken hoe zij de wereld mooier kleuren. Neem Vicky uit Vathorst. Dit jaar is zij gestart met haar Proof Bakery. Daar kun je degelijk gedesemd brood kopen en koffiedrinken met elkaar. Verder kun je deelnemen aan dit experiment via crowdfunding. Jouw rendement wordt uitbetaald in boules blancs[1] en notentaartjes, hoe leuk is dat?

Verder geeft Vicky je de kans om het bakkersvak te leren. Na een avond oeverloos vergaderen droom ik van zo’n carrièreswitch. Mijn opa was bakker, dus waarom zou ik geen zoete broodjes in de oven schuiven? Ook al blijf ik dominee, alleen al van het idee heb ik genoten dankzij Vicky. Zij verdient een goede boterham, zeker, maar doet dit met hart voor mensen en moeder aarde.

Het lukt Vicky om wijkgenoten bij haar bakkerij te betrekken.

Wat kan ik van Vicky opsteken? Welke les heeft deze ondernemer voor de kerk? De verleiding is groot om brood tot verbindende schakel te maken. De bakker bakt het brood dat in de kerk gebroken wordt. Dat klinkt als een prachtig thema voor de preek. Maar zit er niet meer in haar verhaal? Het lukt Vicky om wijkgenoten bij haar bakkerij te betrekken. Zij krijgen daarin zelfs een plek als crowdfunder of proofbaker. Bij Vicky ben je meer dan doelgroep of potentiële klant.

De bloemen van de kerk gaan naar een wijkgenoot.
Is het dan niet leuk om die persoon uit te nodigen?

Zou het gist van de bakker ook werken in de kerk? Bij ons in Vathorst is een plannetje gerezen. Kunnen onze buren een  gezicht in de kerk krijgen? Dat we niet meer voor anonieme statistieken of abstracte situaties bidden? We zijn simpel begonnen. De bloemen van de kerk gaan naar een wijkgenoot. Is het dan niet leuk om die persoon uit te nodigen?

Laatst was Raiza bij ons te gast. Zij vertelde haar verhaal. Twee jaar geleden uit Curaçao gekomen met haar kindje. Dankbaar stapte zij naar de mamma-café’s en wijklunches om contact te leggen. Op dit moment is zij zelf de drijvende kracht in het buurtbestuur. Zij deelde haar liefde met ons en wij deelden bloemen met haar. In de viering van het Avondmaal liep zij mee naar voren. In plaats van brood en wijn kun je in Vathorst ook een zegen ontvangen.

Zo ging Raiza als gezegend mens naar huis.

Zo hebben wij iets van dat bakkersgist ontdekt. Want vanaf die zondag zijn wij ook een beetje de kerk van Raiza.

 

[1] een handgemaakt gist- of zuurdesembrood, gebakken in een pan.

Deze column is geschreven door Joost Smit, predikant in de Ontmoetingskerk in Vathorst, en eerder verschenen in het blad Clink van het CGMV.