Druk een vluchteling de hand!

Op dit moment hebben we te maken met de grootste vluchtelingenstroom sinds de tweede wereldoorlog. Miljoenen vaders en moeders met kinderen zijn verdreven van huis en haard door oorlog, geweld, terreur en extreme armoede. We kennen allemaal de indringende beelden wel van mensen die verdrinken in de Middellandse zee op zoek naar een veilige plek.

Ondertussen lijkt het debat over vluchtelingen er eentje van uitersten: ‘grenzen dicht’ of ‘iedereen welkom’. Beide uitersten doen geen recht aan de complexiteit en omvang van het vraagstuk want er is juist een grote groep van mensen die wel positief staat tegenover het opvangen van vluchtelingen.

Nederland heeft samen met 150 landen het vluchtelingenverdrag ondertekend.  Dit verdrag bepaalt dat vluchtelingen niet mogen worden teruggestuurd naar een land waar ze gevaar lopen, maar recht hebben op asiel. De essentie van vluchtelingschap is dat mensen in hun eigen land geen bescherming vinden.

De vluchtelingenstroom is naast een zaak van compassie ook een zaak van recht. Dat recht komt in verdrukking wanneer met ´grenzen dicht´ en ‘opvang in de regio’ alles en iedereen wordt overschreeuwd. Wanneer het via legale weg vrijwel onmogelijk is om asiel aan te vragen en er weinig anders over blijft dan je leven leggen in handen van smokkelaars en in gammele bootjes te stappen op weg naar Europa. Het recht komt in verdrukking wanneer angst ons handelen gaat bepalen en er afspraken worden gemaakt met landen die op vluchtelingen schieten en hen zonder vorm van proces opsluiten in detentiecentra.

Natuurlijk kunnen we in Nederland niet alle problemen oplossen. Maar laten we ook niet doen alsof onze welvarende samenleving kraakt onder de asielzoekers. Volgens de begroting van 2015 gaf Nederland 632 miljoen euro uit aan asielzoekers. Hoewel dat best een fors bedrag is, gaat het om slechts 0,24 procent van de totale overheidsuitgaven. Ter vergelijking: aan ouderenzorg werd bijna 30 keer zoveel uitgegeven. Daarnaast wordt op de opvang van vluchtelingen flink bezuinigd: van 746 miljoen in 2013 naar 582 miljoen in 2018.

Micha Nederland is blij met kerken en christenen die zich op talloze manieren inzetten voor asielzoekers die naar Nederland komen. Zo laten zij een ander geluid horen en vooral ook zien!

Wellicht is het voor jou allemaal wat overweldigend. Want waar kan je beginnen en wat zou ik kunnen doen? Jan Wolsheimer, voorganger van Cama Woerden geeft een praktische tip: ‘Het probleem is enorm en kan je makkelijk overweldigen. Als een probleem te groot wordt, de aantallen teveel, richt je dan op de enkeling en raak daar bevriend mee. Want wie een vluchteling de hand heeft gedrukt, ontdekt al snel dat die andere hand van hetzelfde materiaal is gemaakt als de eigen hand. Cijfers worden mensen, gezichten krijgen namen en verhalen worden mensenlevens. Je zult nooit meer hetzelfde denken over deze ingewikkelde problematiek’.

Kortom, doe de challenge van deze week en druk een vluchteling de hand. Ook dat is recht doen!

Zegen ervaren in vluchtelingenwerk

Alja Hooiveld zet zich in haar vrije tijd in voor vluchtelingen. Bekijk hier haar inspirerende verhaal.

Deze bijdrage is geschreven voor de Micha 10 campagne in het kader van het 10-jarig bestaan van Micha.